Hoofdmenu
    Home Signaleringen
    PDF | Afdrukken | E-mailadres

    Signaleringen werk

    Het kost veel tijd om alle relevante rehabilitatie literatuur bij te houden. Wij vinden dat het kenniscentrum óók een functie heeft om u op de hoogte te houden van belangrijke nieuwe publicaties. De selectie van de artikelen wordt door Jaap van Weeghel gemaakt uit gerenommeerde internationale tijdschriften. Toine Ketelaars vat ze samen.

    Signaleringen geselecteerd op onderwerp:

    2011

    Voor de meeste cliënten is Forensic Assertive Community Treatment (FACT) essentieel om hun leven weer op de rails te krijgen
    In Nederland staat FACT voor Functie Assertive Community Treatment, in de VS voor Forensic Assertive Community Treatment (FACT). Het Amerikaanse FACT richt zich op personen met een ernstige psychiatrische stoornis die met justitie in aanraking zijn geweest en poogt de cliënten uit de gevangenis te houden. Het FACT-team heeft directe contacten met de reclassering. Omdat er weinig onderzoek gedaan is naar de ervaringen van de FACT-cliënten zelf, werden voor dit kwalitatieve onderzoek 14 FACT-cliënten uitgebreid geïnterviewd. Er werd hen gevraagd hoe hun leven er uit zag vóór ze in contact kwamen met FACT, hoe het FACT-team hen geholpen heeft en wat hen eventueel niet bevalt aan de FACT-bemoeienis. Over het algemeen zag het leven van de respondenten er vóór de FACT-bemoeienis chaotisch en eenzaam uit. De meesten kenden periodes van dakloosheid, hadden vaak in de gevangenis gezeten en waren verslaafd aan alcohol of drugs. Omdat FACT helpt de cliënten aan huisvesting te komen (via Housing First), contacten met hun reclasseringsambtenaar onderhoudt en toegang biedt tot noodzakelijke GGZ-hulp (medicatie en psychiaters) werden deze zaken het meest genoemd als zeer positief aan FACT, naast het feit dat de respondenten het essentieel vinden om altijd iemand te kunnen bellen. FACT houdt hen uit de gevangenis en wordt zelfs als een life-saving interventie benoemd. De onvoorwaardelijke steun vanuit het FACT-team zorgt er voor dat de therapeutische band stevig blijft.
    Cuddeback GS, Pettus-Davis C & Scheyett A (2011). Consumers' Perceptions of Forensic Assertive Community Treatment. Psychiatric Rehabilitation Journal 35 (2), 101-109.
    Trefwoord: ACT en FACT

    Personen die van plan zijn aan een Supported Employment (SE) project deel te nemen scoren hoog op empowerment schaal
    In deze cross-sectionele Zweedse studie (N=120) werd bij personen met schizofrenie die hadden aangegeven te willen deelnemen aan een SE-project het verband opgespoord tussen de mate van empowerment en hun niveau van dagelijkse sociale activiteiten, ervaren stigma, psychopathologie en kwaliteit van leven. De mate van empowerment werd gemeten met de Empowerment Scale (hoe hoger de score des te meer empowered), kwaliteit van leven met de Manchester Short Assessment of Quality of Life (MANSA), betrokkenheid bij dagelijkse activiteiten en maatschappelijk leven met de Profile of Occupational Engagement Scale (POES), ervaren stigma met de Zweedse versie van de Rejection Experience Scale en psychopathologie met de Brief Psychiatric Rating Scale (BPRS). Hoge scores op de Empowerment Scale worden geassocieerd met minder psychiatrische symptomen, minder ervaren stigma, een hoger niveau van sociale betrokkenheid en een hoger kwaliteit van leven. Personen die discriminatie willen vermijden zullen zich niet zo snel melden voor een SE-project. Degenen onder hen die wel willen werken kunnen geholpen worden met Motivational Interviewing. Het evalueren van de mate van empowerment kan helpen om de interpersoonlijke en maatschappelijke dimensies van SE-deelname in beeld te krijgen.
    Bejerholm U & Björkman T (2011). Empowerment in supported employment research and practice: Is it relevant? International Journal of Social Psychiatry 57 (6), 588-595.
    Trefwoord: Werken

    Een hogere opleiding en langer arbeidsverleden voorspellen een hoger uurloon bij personen met psychische problemen (depressie of angst)
    Volgens de Human Capital Theory wordt het totale inkomen dat iemand in zijn leven verdient voor een groot deel bepaald door de jaren aan opleidingen die deze persoon gevolgd heeft (‘rate of return’). In de VS hebben personen met een psychiatrische stoornis bijna drie keer zo weinig hun middelbare school afgemaakt dan het gemiddelde van de bevolking. Werkloosheid onder deze groep is erg groot. In deze studie werd gekeken of bij een groep werkzoekenden die volgens henzelf aan een psychisch probleem lijdt (SIMI) (N=100) er een verband is tussen opleiding en gemiddeld uurloon als ze weer aan werk kwamen. Deze groep werd vergeleken met een groep werkzoekenden zonder psychische problemen (N=110). Bijna alle SIMI-leden hadden volgens henzelf òf depressie, òf bipolaire- of angststoornis (gehad). Na zes maanden bleek van beide groepen meer dan 60% werk gevonden te hebben. Gemiddeld verdienden de groep zonder psychische problemen significant meer. Binnen de SIMI-groep was er alleen een duidelijk verband tussen de hoogte van het uurloon en de genoten opleiding en de lengte van het arbeidsverleden. De ernst van de symptomen en de diagnose hadden geen voorspellende waarde. Een mogelijke reden dat de SIMI-groep minder verdiende kan zijn dat deze mensen over het algemeen minder verantwoordelijke banen nemen. De auteurs suggereren dat het de moeite kan lonen eerst in opleiding te investeren voordat mensen met psychische problemen een arbeidsbegeleidingstraject worden ingestuurd.
    Gao N, Schmidt LT, Gill KJ & Pratt CW (2011). Building Human Capital to Increase Earning Power among People Living with Mental Illnesses. Psychiatric Rehabilitation Journal 35 (2), 117-124.
    Trefwoord: Werken

    Veelbelovend nieuw Nederlands instrument om zelfmanagement strategieën bij arbeidsrehabilitatie in kaart te brengen
    Uit onderzoek is gebleken dat personen met ernstige psychiatrische aandoeningen (EPA) die succesvol in hun werk zijn, goed zijn in het ‘zelf managen’ van hun stoornis. Het lijkt zinvol om een instrument te ontwikkelen waarmee zelfmanagement strategieën kunnen worden opgespoord, opdat gerichte interventies kunnen worden verricht om mensen voor werk-uitval te behoeden. In deze Nederlandse studie worden de uitkomsten van de eerste betrouwbaarheids- en validiteitstesten van het Illness Self-Management assessment in Psychiatric Vocational Rehabilitation (ISM-PVR) instrument besproken (testgroep N=26). Het instrument bestaat uit drie zelf-rapportage vragenlijsten en een interview tussen de deelnemer aan het arbeidsrehabilitatietraject en zijn arbeidsbegeleider. De ISM-PVR brengt in beeld: 1. Welk specifiek doel wil de deelnemer op werkgebied bereiken; 2. Welke aan de psychische stoornis gerelateerde barrières belemmeren het behalen van dit doel; 3. Welke coping- en zelfmanagement strategieën worden ingezet om met deze barrières om te gaan. Het blijkt dat de validiteit en betrouwbaarheid van de meeste schalen matig tot hoog zijn (Cronbach alpha’s van 0.52 tot 0.87). Omdat de ISM-PVR de zelfmanagement strategieën goed identificeert, en omdat deze vaak contra-productief zijn, kan het een waardevol instrument zijn voor deelnemers aan arbeidsrehabilitatietrajecten.
    Michon HWC, Van Weeghel J, Kroon H &. Schene AH (2011). Illness Self-Management Assessment in Psychiatric Vocational Rehabilitation. Psychiatric Rehabilitation Journal 35 (1), 21-27.
    Trefwoord: Werken

    Het op de werkplek bekend maken dat men aan een ernstige psychische stoornis lijdt heeft wisselende gevolgen
    Gezien het heersende stigma zijn werknemers met een psychische stoornis huiverig om bekend te maken dat ze zo'n stoornis hebben. Om in de VS gebruik te kunnen maken van speciale aanpassingen volgens de Americans with Disabilities Act uit 1990 is het noodzakelijk om te onthullen dat je een stoornis hebt. In deze literatuurreview worden onderzoeksresultaten besproken over de volgende thema's: 1. Hoe gaat het onthullen in de concrete werkpraktijk? 2. Wat voor gevolgen heeft het onthullen voor de werknemer met een psychische stoornis? Van mensen in arbeidsrehabilitatieprogramma's wordt de stoornis door arbeidsbegeleiders aan werkgevers bekend gemaakt. Personen met duidelijk zichtbare symptomen hebben het liefst dat hun stoornis bij de werkgever bekend is. Over het algemeen wordt de stoornis vooral aan leidinggevenden in het bedrijf bekend gemaakt. De mate waarin personen met een psychische stoornis dit op de werkplek bekend maken loopt van 35% tot 87%. Het bekend maken van de stoornis leidt vaak tot meer begrip en ondersteuning, maar het komt ook wel voor dat de relatie met directe collega's op de werkvloer veel gespannener wordt.
    Dit artikel maakt deel uit van het speciale nummer over 20 jaar IPS.
    Amanda M. Jones (2011). Disclosure of Mental Illness in the Workplace: A Literature Review. American Journal of Psychiatric Rehabilitation
    14 (3), 212-229.
    Trefwoord: Werken

    Ervaringsdeskundige hulpverleners hebben even goede (behandel)resultaten als traditionele GGZ-hulpverleners
    In deze systematische review (SR) werden gecontroleerde studies opgespoord en beoordeeld over de effectiviteit van de inzet van ervaringsdeskundigen in de GGz. Een ervaringsdeskundige wordt omschreven als een persoon met een psychiatrische stoornis die gebruik heeft gemaakt van de GGz (consumer). In totaal werden er 29 studies in de SR geïncludeerd. Door de grote mate van heterogeniteit tussen de studies kon er geen meta-analyse worden uitgevoerd. Driekwart van de studies zijn in de VS uitgevoerd. De consumers worden ingezet als ervaringsdeskundige peer, GGZ-assistent, case manager, belangenbehartiger of trainer. Er zijn 12 studies gevonden die de effecten op de uitkomsten van hersteldoelen vergelijken tussen een traditionele GGz- en door consumers geleide interventies. De door consumers geleide interventies zijn minstens even effectief of effectiever voor de cliënten op praktische maten zoals werk vinden, huisvesting verbeteren, verminderen van opnames, financieën leren beheren en opleiding gaan volgen. In de studies worden ook nog wel barrières geconstateerd ten aanzien van het tewerk stelllen van ervaringsdeskundigen: onderbetaling van de consumers, ze hebben meer begeleiding nodig, in de GGz worden ze door de reguliere hulpveleners nog lang niet altijd geaccepteerd als volwaardige collega’s.
    Doughty C & Tse S (2011). Can Consumer-Led Mental Health Services be Equally Effective? An Integrative Review of CLMH Services in High-Income Countries. Community Mental Health Journal 47 (3), 252-266.
    Trefwoord: Werken

    Dubbele diagnose cliënten worden beduidend minder vaak bij Begeleid Werken-projecten aangemeld dan cliënten zonder een verslavingsprobleem
    De prevalentie van alcohol- of drugsmisbruik is onder personen met een ernstige psychische stoornis drie keer zo groot als onder de algemene bevolking. In deze Amerikaanse studie willen de auteurs de indruk die ze hebben dat personen met een ernstige psychiatrische stoornis én een middelenverslaving minder vaak tot arbeidsrehabilitatieprojecten worden toegelaten toetsen. Van alle aanmeldingen (N=1748) bij de Thresholds Psychiatric Rehabilitation Centres in Chicago tussen 2008 en 2010 werden kenmerken, al dan niet toelating tot een begeleid werken project en de uitkomsten verzameld. Het bleek dat 34% van de aanmeldingen een co-morbide middelverslaving had en dat 75% van deze groep expliciet de wens uitsprak aan een begeleid werken project te willen deelnemen. Toch werden personen met een dubbele diagnose 52% minder vaak voor zo'n project aangemeld. Degenen die wel deelnamen scoorden bijna even hoog als de niet-verslaafden op het aantal gewerkte dagen bij regulier betaald werk. Het lijkt erop dat hulpverleners geneigd zijn dubbele diagnose cliënten minder makkelijk aan te melden voor begeleid werken programma's.
    Frounfelker RL, Wilkniss SM, Bond GR, Devitt TS & Drake RE (2011). Enrollment in Supported Employment Services for Clients With a Co-occurring Disorder. Psychiatric Services 62 (5), 545-547.
    Trefwoord: Werken

    Deelname aan arbeidsrehabilitatieprojecten verbetert cognitief functioneren en negatieve symptomen significant bij personen met schizofrenie
    In vergelijking met 'gezonde' personen wordt geschat dat 80 per cent van de personen met schizofrenie ook problemen op cognitief gebied heeft. In deze Braziliaanse RCT werd gekeken wat de effecten op het cognitieve functioneren zijn van het deelnemen aan een arbeidsrehabilitatie-programma. Twee groepen stabiele schizofrene patiënten – de interventiegroep (n=47) met een begeleide stage in bedrijven van 6 maanden vs. de controlegroep (n=44) op de wachtlijst - werden vóór de interventie én na 6 maanden gemeten met de Wechsler Adult Intelligence Scale III (WAIS III), de Stroop Color-Word Test, de Wisconsin Card Sorting Test en de PANNS. Het blijkt dat de interventiegroep significant verbeterde op de cognitieve maten die uitvoerende cognitieve functies meten, zoals conceptualiseren, flexibiliteit, hoofd –en bijzaken kunnen onderscheiden, het vermogen om te oordelen en het vermogen om kritiek te geven. Ook namen de negatieve symptomen significant af en nam de kwaliteit van leven bij deze groep toe. Dus het louter deelnemen aan een intensieve maatschappelijke activiteit leidde tot verbeteringen op cognitief gebied.
    Soares Bio S & Farid Gattaz W (2011). Vocational rehabilitation improves cognition and negative symptoms in schizophrenia. Schizophrenia Research 126 (1-3), 265-269.
    Trefwoord: Werken

    Ervaringsdeskundigen kunnen gunstige invloed hebben op de behandeling van psychiatrische patiënten in psychiatrische crisisopvang
    In dit Amerikaanse artikel wordt de ontwikkeling, de implementatie en de eerste ervaringen beschreven van een op herstel principes gebaseerd progamma waarbij ervaringsdeskundigen aan de staf van een crisisdienst worden toegevoegd en specifieke taken krijgen om de opname van de patiënten in acute crisis te verlichten. Het betreft een crisisinterventie eenheid van een psychiatrische afdeling van een academisch ziekenhuis. Het beschreven Peer Support Program is in 2001 gestart. De rol van de ervaringsdeskundigen is o.a. het ondersteunen van de opgenomen patiënten en de communicatie tussen de patiënten en de klachtencommissie vereenvoudigen. De ervaringsdeskundigen krijgen een training, worden gewoon betaald en zijn onderdeel van de staf. Uit een voorlopige evaluatie blijkt dat de ervaringsdeskundige medewerker de opgenomen patiënt effectief kan helpen om de ziekenhuisregels te leren begrijpen, dat de patiënten met meer waardigheid en meer respect voor hun rechten worden behandeld en dat de traditionele hulpverleners meer begrip krijgen voor de patiënten. Dit is zinvol werk voor in herstel zijnde psychiatrische patiënten.
    Migdole S, Tondora J, Silva MA, Barry AD, Milligan JC, Mattison E, Rutledge W & Powsner S. (2011). Exploring New Frontiers: Recovery-Oriented Peer Support Programming in a Psychiatric ED. American Journal of Psychiatric Rehabilitation 14 (1), 1-12.
    Trefwoord: Werken

    Supported-Employment deelnemers zien veel bezwaren tegen het implementeren van de Circles of Support-methode
    Personen met een psychiatrische achtergrond die weer aan het werk willen komen nemen vaak deel aan Supported-Employment projecten. Het wordt aangenomen dat een goed sociaal netwerk de kans op het vinden en behouden van werk doet toenemen. De Circle of Support-methode is binnen de verstandelijke gehandicaptenzorg ontwikkeld ter optimalisering van het natuurlijke sociale netwerk. De Circle of Support (CoS) wordt door de cliënt zelf bijeengeroepen en bestaat meestal uit familieleden, vrienden en buren die iets voor de ‘focuspersoon’ willen betekenen. In deze Amerikaanse studie werd geïnventariseerd welke barrières door hulpverleners en cliënten worden ervaren ten aanzien van het invoeren van CoS. De data werden verzameld door middel van semi-gestructureerde interviews (hulpverleners) en focusgroepen (cliënten). Slechts enkele van de deelnemers hadden zelf aan een CoS-bijeenkomst deelgenomen. De volgende barrières kwamen naar voren: het organiseren van een CoS kost te veel tijd; de cliënten willen niet in het middelpunt staan; cliënten denken geen controle over de bijeenkomst te kunnen uitoefenen. Sommigen vinden het tegennatuurlijk, of willen niet dat iedereen die ze kennen elkaar ontmoeten. Toch werden enkele in de CoS-methode gebruikte technieken –zoals mapping- door velen wel nuttig gevonden.
    Spagnolo AB, Dolce JN, Roberts MM, Murphy AA, Gill KJ, Librera LA & Lu W (2011). A Study of the Perceived Barriers to the Implementation of Circles of Support. Psychiatric Rehabilitation Journal 34 (3), 233-242
    Trefwoord: Werken


    2010

    Gerichte training leidt tot betere samenwerking tussen ervaringsdeskundigen en GGZ-hulpverleners binnen GGZ-instellingen
    Het inzetten van ervaringsdeskundigen in de Amerikaanse GGZ-instellingen verloopt niet altijd even vlekkeloos. Omdat de ervaringsdeskundigen (die vaak geen specifieke opleiding tot hulpverlener hebben gevolgd) direct samen werken met de traditionele hulpverleners ontstaan er vaak problemen over onderlinge rolverdeling, verschil van opvatting over hoe persoonlijk de ervaringsdeskundigen hun ervaringen met de GGZ delen, over de taakomschrijving, over de geboden sociale steun aan de ervaringsdeskundigen en over wat de ervaringsdeskundigen aan de traditionele hulpverlening kunnen toevoegen. In dit artikel wordt verslag gedaan van de implementatie van het Peer Integration Project (PIP) bij zes verschillende instellingen in New York (N=71). Hierbij gaat het aanstellen van ervaringsdeskundigen samen een training, gericht gezamenlijk doelen stellen en het aanbeiden van consultatie teneinde de genoemde problemen aan te pakken. Het blijkt dat de PIP-strategie leidt tot inclusief denken en handelen bij beide groepen.
    Gates LB, Mandiberg JM & Akabas SH (2010). Building Capacity in Social Service Agencies to Employ Peer Providers. Psychiatric Rehabilitation Journal 34 (2), 145-152
    Trefwoord: Werken


    Engelse werkgevers moeten beter ingelicht worden over arbeidsvaardigheden van psychiatrische patiënten
    De Social Exclusion Unit in het VK heeft in 2004 vastgesteld dat mensen met psychische problemen een van de meest uitgesloten groepen in de maatschappij zijn. In dit Engelse onderzoek werden eerst tien HR managers en tien consultants van wervingsbureaus geïnterviewd over hun houding ten opzichte van het aannemen van psychiatrische patiënten. O.a. met behulp van hun antwoorden werd een vragenlijst voor werkgevers (N=41) over dit onderwerp ontwikkeld. Het blijkt dat de consultants geen problemen zien in het voordragen aan werkgevers van mensen met een psychisch probleem. De werkgevers daarentegen denken vaak dat mensen met psychische problemen niet te vertrouwen zijn, supervisie nodig hebben, vaker door ziekte afwezig zijn en niet kunnen worden ingezet in functies waarbij er klantencontact is. Het vooroordeel dat mensen met psychische problemen gevaarlijker en gewelddadiger zijn dan anderen wordt door de media gevoed. Volgens de auteurs kan via de media en via speciaal op werkgevers gerichte campagnes de positie op de arbeidsmarkt voor personen met psychische problemen worden verbeterd.
    Biggs D, Hovey N, Tyson PJ & MacDonald S (2010). Employer and employment agency attitudes towards employing individuals with mental health needs. Journal of Mental Health Dec 19 (6), 509–516
    Trefwoord: Werken; Stigma


    In de VS is de toegang tot Supported Employment voor chronisch psychiatrische cliënten die tevens in een justitieel traject zitten extra lastig
    In de VS heeft tussen de 14% en 31% van de gevangenen een ernstige psychiatrische stoornis (SMI = severe mental illness). Zo'n 45% van de nieuwe gebruikers van de GGz is in aanraking geweest met justitie. Daarnaast heeft slechts 2% van de personen met SMI toegang tot Supported Employment (SE), hoewel 60% van deze groep aan het werk wil. In deze Amerikaanse studie werd op kwantitatieve (N=195) en kwalitatieve (12 diepte-interviews) manier onderzocht hoe de toegang tot SE van de subgroep SMI met een justitieel traject (SMI+CJI) zich verhoudt ten opzichte van de subgroep SMI alleen. Het bleek de SMI+CJI-personen wel toegang tot SE konden krijgen. maar dat ze er twee keer zo lang over deden voordat ze werden toegelaten. Als barrières kwamen uit de interviews naar voren: de SMI+CJI-personen hebben verplichtingen ten opzichte van de reclassering (juridische barrière), ze hebben lage verwachtingen over het vinden van werk gezien hun crimineel verleden, ze hebben meestal geen sociaal netwerk meer over en omdat hun belangrijkste sociale contacten met hulpverleners zijn is de toegang tot SE vaak afhankelijk van de kwaliteit van dat contact (sociale barrières).
    Frounfelker RL, Glover CM, Teachout A, Wilkniss SM & Whitley R (2010). Access to Supported Employment for Consumers with Criminal Justice Involvement. Psychiatric Rehabilitation Journal 34 (1), 49-56.
    Trefwoord: Werken

    Coaching en supervisie zijn essentieel in de speciale MBO-opleiding voor ervaringsdeskundigen die in GGZ willen werken
    In Nederland werken er al ongeveer 250 ervaringsdeskundige hulpverleners in de GGz. Om deze personen voor te bereiden op werk in de GGz is er bij ROC Zadkine in Rotterdam een speciale tweejarige MBO-opleiding ontwikkeld: Begeleiders in de GGz met Evaringsdeskundigheid (BGE). De minimum toelatingseisen zijn: een officiële GGZ diagnose, ervaring als cliënt in de GGz, ervaring met het herstelproces en motivatie om eigen ervaringen te willen inzetten ter ondersteuning van personen met een psychiatrische diagnose. In deze kwalitatieve studie werden 12 ervaringsdeskundige studenten en 10 ervaringsdeskundige hulpverleners, die de opleiding hebben afgemaakt en in de GGz werk hebben gevonden, geïnterviewd. De opleiding is binnen de reguliere opleiding Maatschappelijk Zorg ingebed en leidt op tot woonbegeleider of activiteitenbegeleider. De meerderheid van de studenten vindt dat de opleiding hen goed voorbereid op hun rol als ervaringsdeskundige GGZ-werknemer. Met name het coachingstraject en de supervisie zijn essentieel om hun eigen ervaring professioneel te leren inzetten.
    Van Erp NHJ,. Hendriksen-Favier AI & Boer M (2010). Training and Employment of Consumer Provider Employees in Dutch Mental Health Care. Psychiatric Rehabilitation Journal 34 (1), 65-67.
    N.B. Een Nederlandstalige versie van dit artikel is verschenen in het MGv van de zomer van 2009.
    Trefwoord: Leren; Werken

    Over de hele wereld verdienen personen met een ernstige psychische stoornis een derde minder dan het gemiddelde
    In dit artikel worden de data van de World Mental Health Surveys (WMH) van het WHO gebruikt om schattingen te maken van wat de kosten zijn van psychische stoornissen op het niveau van menselijk kapitaal. Er werden in totaal meer dan 100.000 personen geïnterviewd in 10 hoge inkomenslanden (waaronder Nederland) en 9 midden- en lage inkomenslanden. Respondenten met een ernstige psychische stoornis verdienden (uit arbeid) gemiddeld 33 per cent minder dan de mediane verdiensten in een land. Er waren weinig verschillen tussen de landen onderling. In de rijke landen leidt dit tot een verlies van 0.8% van het nationaal inkomen, in de andere landen tot een verlies van 0.3%. Psychische stoornissen gaan gepaard met hoge maatschappelijke kosten.
    Levinson D, Lakoma MD, Petukhova M, Schoenbaum M, Zaslavsky AM, Angermeyer M, Kessler RC et al (2010).     Associations of serious mental illness with earnings: results from the WHO World Mental Health surveys. British Journal of Psychiatry 197 (2), 114-121.
    Trefwoord: Werken

    Enige cliënt factor die werkbehoud binnen Amerikaanse IPS voorspelt is het al dan niet ontvangen van een Supplemental Security Income
    In deze Amerikaanse studie werd een regressie analyse uitgevoerd met de gegevens uit vier RCT's naar de effectiviteit van Individual Placement and Support (IPS) over een periode van 18 maanden, waarover tussen 1996 en 2007 is gerapporteerd (aantal IPS cliënten =307; aantal controle cliënten =374). Deze analyse wordt uitgevoerd omdat de cliënt-kenmerken die het vinden en vooral het behouden van regulier betaald werk voorspellen erg dubbelzinnig zijn. Uit veel onderzoeken komt wel naar voren dat IPS-deelnemers met een groter arbeidsverleden eerder aan het werk komen dan degenen met weinig of geen arbeidsverleden. Uit de regressie-analyse blijkt inderdaad dat degenen met een arbeidsverleden significant vaker aan regulier betaald werk kwamen, maar dat deze groep in het behouden van het werk niet verschilt van andere IPS-deelnemers. De enige duidelijke associatie was dat cliënten met een Supplemental Security Income zowel met of zonder een Social Security Disability Insurance significant minder weken werkten. Alle andere cliëntenkenmerken hebben geen invloed. Dit bevestigt de kracht van IPS.
    Campbell K, Bond GR., Drake RE, McHugo GJ & Xie H (2010). Client Predictors of Employment Outcomes in High-Fidelity Supported Employment: A Regression Analysis. Journal of Nervous & Mental Disease 198 (8), 556-563.
    Trefwoord: Werken

    Personen in herstel die gaan werken in de GGz hebben op drie verschillende domeinen ondersteuning nodig
    In deze Amerikaanse literatuurstudie wordt in kaart gebracht welke praktijken er in de verschillende domeinen ontwikkeld en noodzakelijk zijn ter ondersteuning van personen in hun herstelproces die zelf gaan werken in de GGz. De auteurs onderscheiden drie domeinen, die moeten worden meegenomen voor een goede werkuitkomst: 1. Praktijken ter voorbereiding op werk; 2. Human Resources praktijken bij de werkgevers; 3. Organisatorische veranderingen op het niveau van de bedrijfscultuur. Behalve supported employment –dat een evidence-based praktijk is-, worden de meeste beschreven praktijken "emerging practices" en nog niet "best practices"genoemd. Het gaat o.a. om begeleid leren, vrijwilligerswerk verrichten (domein 1), goede functieomschrijvingen en begeleiding op het werk voor de in herstel zijnde werknemers (domein 2), betrokkenheid organiseren van de leiding, verandering van missie en beleid van de instelling(domein 3). Door een grote inzet van personen in herstel binnen de GGz kan de GGz een positieve verandering doormaken.
    Wolf J, Lawrence LH, Ryan PM & Hoge MA (2010). Emerging Practices in Employment of Persons in Recovery in the Mental Health Workforce. American Journal of Psychiatric Rehabilitation, 13 (3), 189-207
    Trefwoord: Werken; Herstel

    Er zijn 12 goede meetinstrumenten om arbeidscapaciteit van chronisch psychiatrische patiënt vast te stellen
    In deze review worden meetinstrumenten beoordeeld die ontwikkeld zijn om de geschiktheid en vaardigheden om te werken te meten van personen met een ernstige psychiatrische stoornis. In de literatuur hebben de auteurs twaalf geschikte instrumenten gevonden: negen die personen beoordelen tijdens het werk in hun werkomgeving (situationele beoordeling) en drie meetinstrumenten die specifieke vaardigheden meten in een laboratorium situatie. (performance based measures). De 12 instrumenten worden beoordeeld op praktische toepasbaarheid, betrouwbaarheid en validiteit en de zes multidimensionele situationele instrumenten ook nog op uitgebreidheid. Er is er niet een die superieur is, maar de auteurs stellen dat situationele beoordelingen het beste zijn. Hiervan zijn de volgende instrumenten relatief het beste: de Work Behavior Inventory (WBI), de Thresholds Monthly Work Evaluation Form (TMWEF) en de Generic Work Behavior Questionnaire (GWBQ).
    Peer JE & Tenhula W (2010). Assessment of vocational functioning in serious mental illness: A review of situational assessment and performance based measures. Journal of Vocational Rehabilitation, 32 (2) 175-189.
    Trefwoord: Werken

    Personen met een autistische stoornis hebben veel ondersteuning nodig om werk te vinden of te behouden
    In 2007 was in de VS de prevalentie van autistische spectrum stoornis (ASS) 1 op elke 150 kinderen (1 op 94 jongens). Als deze jongeren niet meteen na hun opleiding werk vinden, blijft 70% voor de rest van hun leven werkloos. Volgens de Individuals with Disabilities Education Act (IDEA) uit 1990 moet ook voor studenten met ASS een overgangsplanning worden gemaakt om deze personen met het arbeidsproces in contact te brengen. In dit themadeel van drie artikelen is aandacht voor strategieën die de kans op succes vergroten om werk te vinden met ASS en worden er praktische voorbeelden gegeven van on-the-job ondersteuning. Een van die interventies is Positive Behavior Support (PBS), waarbij o.a. gebruik wordt gemaakt van functionele gedragsbeoordeling en het voorkomen van probleemgedrag op de werkvloer. Binnen de Vocational Rehabilitation programma's moeten er specifieke ondersteunende methodieken worden ontwikkeld om de groeiende groep van ASS-personen beter te gaan begeleiden.
    Schall CM, Chappel SL, Hendricks D et al (2010). [Themagedeelte van drie artikelen over Autisme en werk]. Journal of Vocational Rehabilitation 32 (2), 109-134
    Trefwoord: Werken

    Regulier betaald werk vergroot meestal persoonlijk welzijn en self-efficacy bij deelnemers IPS-traject, maar soms ook niet
    In deze kwalitatieve studie uit Hong Kong werden 13 personen uitgebreid geïnterviewd over hun sociaal-psychologisch functioneren tijdens een IPS-traject waarin ze minimaal drie maanden regulier betaald werk voor 20 uur per week uitvoerden. Acht van de 13 personen- allen met een ernstige psychiatrische stoornis- werden na zes maanden voor een tweede maal geïnterviewd. Voor de meeste geïnterviewden geldt dat het uitvoeren van regulier betaald werk hun persoonlijk welzijn en self-efficacy deed toenemen. Genoemd worden: betere kwaliteit van leven, groter sociaal netwerk, meer geld, meer structuur in eigen leven, gevoel waardevol te zijn, betere band met de familie. Daarnaast kregen sommige geïnterviewden kans om hun arbeidscompetenties binnen de baan te vergroten. Opmerkelijk is dat sommigen ook een negatieve invloed op hun welbevinden als gevolg van het deelnemen aan regulier betaald werk noemen. Genoemd worden: fysieke en psychologische uitputting, verlies uitkering, minder tijd voor vrienden en familie. De begeleiders moeten vooral oog krijgen voor die mogelijk negatieve aspecten van het hebben van werk om uitval op termijn te voorkomen.Siu, P.S.K., Tsang, H.W.H. & Bond, G. R. (2010). Nonvocational outcomes for clients with severe mental illness. Journal of Vocational Rehabilitation 32 (1), 15-24
    Trefwoord: Werken

    Hulpverleners: angst voor verlies van sociale uitkering is voor Amerikaanse psychiatrische patiënten grootste hindernis voor regulier betaald werk
    Slechts tien percent van de deelnemers aan ACT-programma's vindt regulier betaald werk. In dit Amerikaanse onderzoek werden de barrières in kaart gebracht die volgens ACT-stafleden (N=134) hun cliënten het meest in de weg staan om aan het werk te komen. De gegevens werden verzameld door middel van het afnemen van vragenlijsten. Er wordt onderscheid gemaakt tussen: 1. Opvattingen van de stafleden;2. Barrières bij cliënten volgens de stafleden; en 3. Barrières bij stafleden om meer aandacht aan het vinden van werk te besteden. De belangrijkste resultaten voor elke sectie zijn: Ad1. Terugkeren naar werk wordt door de hulpverleners als topprioriteit gezien; Ad 2. De hulpverleners denken dat voor de cliënten de angst om hun sociale uitkering te verliezen de belangrijkste barrière is om weer aan het werk te gaan; Ad 3. De grootste barrière voor de hulpverleners zelf is dat ze vinden dat klinische problemen prioriteit hebben.
    Waynor, W.R. & Pratt, C.W. (2010). Barriers to Achieving Employment Outcomes: Assessing Assertive Community Treatment Staff. American Journal of Psychiatric Rehabilitation 13 (1), 9-21
    Trefwoord: Werken

    Discrepantie tussen stafleden en chronisch psychiatrische patiënten over inschatting werk-gerelateerde self-efficacy
    Zelfs de evidence-based IPS-interventie kan 38% van de deelnemers niet aan regulier betaald werk helpen. Hierin kan mogelijk verbetering komen als op individueel niveau de arbeidsrehabilitatie werkers beter kunnen aansluiten bij de wensen van de chronisch psychiatrische patiënten. Er lijkt een verband te zijn tussen individuele werk-gerelateerde self-efficacy en de mate van succes op de arbeidsmarkt. Self-efficacy kan worden opgevat als het vermogen en de overtuiging om adequaat een taak te kunnen uitvoeren. In deze Australische studie werd de Work-Related Self-Efficacy schaal (WSS-37) bij 32 cliënten van arbeidsrehabilitatie projecten en bij 17 stafleden afgenomen. Tegen de verwachting in blijkt de inschatting van de self-efficacy van de cliënten tussen beide groepen sterk uiteen te lopen. Daar staat tegenover dat de cliënten wiens hulpverleners meer kennis van hun ondersteuningsbehoeften hebben het beter doen op de arbeidsmarkt.
    Rampton, N., Waghorn, G., De Souza, T. & Lloyd, C. (2010). Employment Service Provider Knowledge of Service User Assistance Needs. American Journal of Psychiatric Rehabilitation 13 (1), 22-39.
    Trefwoord: Werken

    De mate van bereidheid om te gaan werken is meetbaar bij psychiatrische patiënten in een rehabilitatietraject
    In deze Amerikaanse studie werd de constructvaliditeit gemeten van het concept ‘bereidheid om aan het werk te gaan’ bij personen met een ernstige psychiatrische stoornis. Bij 111 werkloze deelnemers aan een Supported Employment (SE) programma werden de volgende instrumenten maandelijks afgenomen over een periode van een half jaar: 1. Drie instrumenten die 'bereidheid' meten:de Psychiatric Rehabilitation Readiness Determination Profile-Interviewer Rated (PRRDP-I), de Psychiatric Rehabilitation Readiness Determination Profile-Self Report (PRRDP-S), Vocational Rehabilitation Readiness Survey (VRRS); twee instrumenten die symptomen meten: de BPRS en de BSI en één instrument dat werkuitkomsten meet: Employment and Program Participation Follow-Up Questionnaire. Het blijkt dat de intentie om te gaan werken, om een concreet werkdoel te willen halen op een valide wijze te meten is bij deelnemers aan SE-programma’s. Als deelnemers een lage bereidheid hebben –om wat voor reden dan ook- om aan het werk te gaan, neemt de slaagkans van een SE-traject flink af. Als die lage bereidheid is vastgesteld, kunnen de hulpverleners beter eerst hier aan gaan werken.
    Roberts, M. M. & Pratt, C. C. (2010). A Construct Validity Study of Employment Readiness in Persons with Severe Mental Illness. American Journal of Psychiatric Rehabilitation 13 (1), 40-54.
    Trefwoord: Werken

    Sterk verband tussen opleidingsniveau en kans op vinden van werk geldt ook voor personen met een psychische stoornis
    Volgens de Human Capital Theory betaalt een investering in opleiding in het algemeen en training op de werkvloer zich altijd terug in toenemende inzetbaarheid op de arbeidsmarkt. In deze Amerikaanse studie wordt de geldigheid van de Human Capital Theory voor personen met een psychische stoornis getest. Aan de studie namen 200 recent werkloos geworden personen deel die zich verplicht gemeld hadden bij een centrum dat werkloosheidsuitkeringen verstrekt. Qua leeftijd, opleidingsniveau en aantal jaren gewerkt in afgelopen vijf jaar waren de 200 personen gelijk. Alleen één groep van 100 personen had of heeft een zelf gerapporteerde psychische stoornis: m.n. ernstige depressie (60%), bipolaire stoornis (18%), angststoornis (15%); de andere groep rapporteerde vrij te zijn van psychische stoornissen. Na zes maanden was het percentage dat weer aan het werk was voor beide groepen nagenoeg gelijk: psychische stoornissen groep: 67%; andere groep: 61%. Er was geen verband met de ernst van de psychiatrische symptomen. Een latere aanvang van de psychiatrische stoornis deed de kans op het vinden en behouden van werk toenemen.
    Gao, N., Gill, K. J., Schmidt, L. T, Pratt, C.W. (2010). The application of human capital theory in vocational rehabilitation for individuals with mental illness. Journal of Vocational Rehabilitation 32 (1), 25-33
    Trefwoord: Werken

    2009

    Cognitieve remediatie training voor ernstig psychiatrische cliënten positief voor neurocognitief functioneren én verkrijgen regulier betaald werk
    Het Thinking Skills for Work Program (TSWP) is een cognitieve remediatie training, speciaal ontworpen voor personen met een ernstige psychiatrische stoornis die binnen een Supported Employment traject moeilijk aan werk kunnen komen. In deze Amerikaanse studie wordt de haalbaarheid van TSWP binnen een psychosociaal clubhuis beschreven (N=23). Meer dan 90% voltooide de cognitieve trainingssessies van TSWP. Drie maanden daarna scoorden ze nog significant hoger dan ervoor op neurocognitieve maten als snelheid van informatieverwerking, verbaal leren en geheugen en uitvoerende functies. Na twee jaar bleek 60% van de deelnemers regulier betaald werk te hebben, bij het begin van de studie had niemand dat. Zelfs 74% was betrokken bij een werkgerelateerde activiteit. In een clubhouse omgeving kan TSWP goed worden ingezet.
    McGurk, S.R., Schiano, D., Mueser, K.T. & Wolfe, R. (2009). Implementation of the Thinking Skills for Work Program in a Psychosocial Clubhouse. Psychiatric Rehabilitation Journal 33 (3), 190-199.
    Trefwoord: Werken

    Regulier betaald werk heeft gunstige invloed op klinisch en sociaal functioneren van chronisch psychiatrische patiënten
    Soms wordt de zorg geuit dat de eisen die gesteld worden aan regulier betaald werk of binnen een IPS-programma –dat cliënten meteen naar werk toe leidt- een negatieve invloed kunnen hebben op personen met een ernstige psychische stoornis. In deze Europese multicentra (Londen, Ulm, Rimini, Zürich, Groningen en Sophia) RCT (N=312) wordt bekeken of er verbanden zijn tussen IPS, weer aan het werk gaan en klinische en sociale uitkomsten. De metingen vonden plaats bij het begin, en na 6, 12 en 18 maanden en er werd gemeten met de GAF-S, GAF-D, PANNS, HADS, GDSD, de LQoLP-EU en de OPRIT. Het blijkt dat er geen significante verschillen zijn in het klinische en sociale functioneren tussen de IPS-groep en de controle groep die een gangbaar arbeidsrehabilitatieprogramma volgde. Degenen die meer uren werkten functioneerden beter, werden minder opgenomen en hadden minder last van depressie.
    Burns, T., Catty, J., White, S., Becker, T., Koletsi, M., Fioritti, A., Rössler, W., Tomov, T., Van Busschbach, J., Wiersma, D., Lauber, C. for the EQOLISE Group (2009). The Impact of Supported Employment and Working on Clinical and Social Functioning: Results of an International Study of Individual Placement and Support. Schizophrenia Bulletin 35 (5), 949-958
    Trefwoord: Werken

    De zorgkosten van psychiatrische patiënten die regulier betaald werk hebben zijn beduidend lager dan die van niet-werkenden
    Het is bekend dat personen met een ernstige psychiatrische stoornis veel baat hebben (meer inkomen en meer kwaliteit van leven) bij het hebben van regulier betaald werk. In deze Amerikaanse studie (N=187) wordt over een periode van tien jaar gekeken of werk ook invloed heeft op de jaarlijkse GGz-kosten voor deze groep. Het bleek dat de groep in tweeën verdeeld kon worden: 1. Degenen die snel veel gingen werken en dat ook bleven doen (N=57) (Steady-work Group) en 2. Degenen die pas laat of helemaal niet aan het werk gingen (N=136) (Minimum-work Group). De Steady-work Group maakte significant minder gebruik van ambulante voorzieningen dan de andere groep. De kosten voor ambulante en klinische hulp samen was over een periode van tien jaar $166.350 meer voor de Minimum-work groep. De leden van de Steady-work groep hadden meer opleiding, vaker een bipolaire stoornis, meer werkervaring en een lagere score op de BPRS.
    Bush, P.W., Drake, R.E., Xie, H., McHugo, G.J. & Haslett, W.R. (2009). The Long-Term Impact of Employment on Mental Health Service Use and Costs for Persons With Severe Mental Illness. Psychiatric Services 60 (8), 1024-1031
    Trefwoord: Werken

    Succesvolle speciale cursus voor professionalisering van ervaringsdeskundigen in de hulpverlening
    In de VS zijn verschillende Certified Peer Specialist (CPS) trainingen opgezet om het vinden van werk in de GGz als ervaringsdeskundige te vergemakkelijken. Een CPS-training bestaat uit een intensief curriculum van twee weken met o.a. communicatietraining, culturele competentie, probleemoplossende vaardigheden, ontwikkelen van eigen hersteldoelen. In deze evaluatiestudie wordt het lange termijn effect (vanaf 2004) van CPS-trainingen in Pennsylvania in kaart gebracht. Het blijkt dat 79 per cent van de deelnemers de training succesvol heeft afgerond met een kennis toename van 22 per cent. Na één jaar had 82 per cent bevredigend werk gevonden als ervaringsdeskundige-specialist in de GGz.
    Salzer, M.S., Katz, J., Kidwell, B., Federici, M. & Ward-Colasante, C. (2009). Pennsylvania Certified Peer Specialist Initiative: Training ,Employment and Work Satisfaction Outcomes. Psychiatric Rehabilitation Journal 32 (4), 301-305.
    Trefwoord: Werk

    Deel van dubbele diagnose cliënten vind op eigen kracht regulier betaald werk
    In deze kwalitatieve Amerikaanse studie werden 120 dubbele diagnose cliënten die niet hebben deelgenomen aan arbeidsrehabilitatietrajecten over een periode van 16 jaar gevolgd en geïnterviewd over hun deelname aan de reguliere arbeidsmarkt. De auteurs delen de geïnterviewden in vier groepen in: 1. nooit of bijna nooit gewerkt; 2. af en toe gewerkt; 3. regelmatig gewerkt; 4. bijna permanent gewerkt. De volgende thema's hadden volgens de geïnterviewden veel invloed op hun werkgerelateerde activiteiten: a. omgaan met de symptomen van de stoornis, met name controle over middelen gebruik; b. persoonlijke waardering van het hebben van werk; c. het al dan niet hebben van passend werk; d. arbeidsmotivatie en ondersteuning bij vinden van werk; e. degenen die werkten gingen werken steeds leuker vinden terwijl de werklozen steeds minder zin hadden om te gaan werken. Deze thema's spelen ook bij deelnemers aan supported employment projecten.
    Strickler, D.C., Whitley, R., Becker, D.R. & Drake, R.E. (2009). First Person Accounts of Long-Term Employment Activity among People with Dual Diagnosis. Psychiatric Rehabilitation Journal 32 (4), 261-268.
    Trefwoord: Werk

    Cognitieve remediatie training tijdens arbeidsrehabilitatietraject verhoogt kans op succes
    Ernstige psychiatrische stoornissen gaan vaak gepaard met comorbide condities zoals cognitieve stoornis, middelenmisbruik of somatische ziekten. Deze comorbide condities beïnvloeden, los van de psychische stoornis zelf, de uitkomsten van arbeidsrehabiltiatietrajecten van deze personen. In de VS en Europa vindt nog steeds minder dan 20 per cent van de personen met schizofrenie regulier betaald werk. In deze Amerikaanse RCT krijgt de experimentele groep (N=18) arbeidsrehabilitatie plus cognitieve remediatie aangeboden en de controle groep (N=16) alleen arbeidsrehabilitatie. De personen van de experimentele groep scoren niet alleen beter op een cognitieve test (na drie maanden), maar hebben na twee jaar meer en langer regulier betaald werk dan de controle groep. Degenen die middelen misbruiken werken duidelijk minder. Er is geen verband tussen een somatische stoornis en prestatie op de arbeidsmarkt.
    McGurk, S.R., Mueser, K.T., DeRosa, T.J .& Wolfe,R. (2009).     Work, Recovery, and Comorbidity in Schizophrenia: A Randomized Controlled Trial of Cognitive Remediation. Schizophrenia Bulletin 35 (2), 319-335.
    Trefwoord: Werken

    werken Cognitieve gedragstherapie kan werkprestatie aanzienlijk verbeteren in arbeidsrehabilitatie traject
    Veel personen met schizofrenie die via een arbeidsrehabilitatie traject weer aan het werk willen zijn erg onzeker over hun mogelijkheden om weer normaal aan het arbeidsproces deel te nemen. Om die negatieve opvattingen over zichzelf aan te pakken werd een cognitief gedragstherapeutische groeps- en individuele interventie ontwikkeld: de Indianapolis Vocational Intervention Program (IVIP). In deze RCT kregen 50 deelnemers IVIP en de controle groep (N=50) de normale ondersteuning. Na een half jaar bleek de experimentele groep niet alleen significant meer en langer te werken dan de controlegroep, maar ook betere arbeidsprestaties te leveren.
    Lysaker, P.H., Davis, L.W., Bryso, G.J. & Bell, M.D. (2009). Effects of cognitive behavioral therapy on work outcomes in vocational rehabilitation for participants with schizophrenia spectrum disorders. Schizophrenia Research 107 (3), 186-191.
    Trefwoord: Werken


    2008


    Onbehandelde sociale fobie is voor vrouwen met uitkering belangrijk obstakel om weer aan het werk te komen
    In deze Amerikaanse studie worden gegevens gebruikt uit de Women's Employment Study,een longitudinale studie onder uitkeringsgerechtigden in Michigan. Met behulp van de CIDI-SF werden in drie achtereenvolgende jaren 609 vrouwen geïnterviewd. Het blijkt dat degenen met sociale fobie het minst van alle groepen werkten, zelfs minder dan vrouwen die lijden aan een depressie. Tevens kwam naar voren dat slechts een klein deel (23%) van de vrouwen met sociale fobie ooit behandeld was. Onbehandelde sociale fobie vormt voor vrouwen een belangrijk obstakel op de weg naar economische zelfstandigheid.
    Tolman, R.M., Himle, J., Bybee, D., Abelson, J.L., Hoffman, J. & Van Etten-Lee M. (2009). Impact of social anxiety disorder on employment among women receiving welfare benefits. Psychiatric Services 60 (1), 61-66.
    Trefwoord: Werken

    Cliënten met bipolaire stoornis verbeteren arbeidsprestaties snel door toepassing van Interpersonal and Social Rhythm Therapy
    Een bipolaire stoornis heeft veel negatieve gevolgen voor de arbeidsprestaties. De laatste jaren is duidelijk geworden dat psychosociale interventies wel degelijk effect kunnen hebben bij een bipolaire stoornis. In deze RCT worden de effecten op het psychosociale functioneren van de Interpersonal and Social Rhythm Therapy (ISRT) (N=61) vergeleken met die van Intensive Clinical Management (ICM) (N=64). De ISRT is erop gericht om de patiënten meer grip te laten krijgen op hun dagelijkse routines, op hun waak-slaapritme en op de invloed van intermenselijke gebeurtenissen op hun stemming. De ICM is een meer gangbare vorm van psycho-educatie. Het blijkt dat ISRT, met zijn nadruk op functionele vermogens, veel sneller tot verbetering in arbeidsprestaties leidt dan ICM.
    Frank, E., Soreca, I., Swartz, H.A., Fagiolini, A.M., Mallinger, A.G. et al.. (2008). The role of interpersonal and social rhythm therapy in improving occupational functioning in patients with bipolar I disorder. American Journal of Psychiatry 165 (12), 1559-1565.
    Trefwoord: Werken

    Comorbide somatische ziekte heeft extra negatieve invloed op arbeidsparticipatie bij personen met ernstige psychische stoornis
    Uit recent onderzoek komt het beeld naar voren dat somatische comorbiditeit bij personen met ernstige psychische problemen invloed heeft op hun arbeidsdeelname. Bij een Amerikaans cohort van 200 personen met de diagnoses schizofrenie en ernstige depressieve stoornis werd gevraagd naar het hebben van somatische ziekte(n) en het aantal gewerkte uren. Het blijkt dat degenen die zich fysiek goed voelen beduidend meer werken dan degenen die een of meer somatische ziekte hebben, onafhankelijk van klinische of demografische factoren. Het lijkt erop dat de negatieve invloed op arbeidsdeelname niet samenhangt met het hebben van een of meer somatische ziektes an sich, maar meer met de ervaren beperkingen die daar het gevolg van zijn.
    Goldberg, .RW., Hackman, A., Medoff, D.R., Brown, C., Fang. L.J., Dickerson, F., Kreyenbuhl, J. & Dixon L. (2008). Physical wellness and employment status among adults with serious mental illness. Community Mental Health Journal 44 (4), 245-51.
    Trefwoord: Werken

    Ervaringsdeskundigen in case management programma even effectief als gewone hulpverleners
    In Amerika worden er steeds meer tot hulpverlener omgeschoolde ex-psychiatrische patiënten (Consumer Providers) in de GGz ingezet. In dit onderzoek wordt gekeken of een geïntegreerd case management programma dat door Consumer Providers wordt aangeboden op een viertal punten beter of slechter scoort dan hetzelfde programma aangeboden door ‘traditionele’ hulpverleners. Er is gekeken naar drop-out data, face-to-face contacten, ziekenhuisopnames en medicijnentrouw. Het blijkt dat er op de vier genoemde maten geen verschil in de uitkomsten bij de deelnemers te zien is. Consumer Providers kunnen zonder problemen in de hulpverlening worden ingezet.
    Schmidt, L., Gill, K.J., Pratt, C.W. & Solomon, P. (2008). Comparison of service outcomes of case management teams with and without a consumer provider. American Journal of Psychiatric Rehabilitation 11 (4), 310-329.
    Trefwoorden: Werken

    Nieuw meetinstrument meet invloed van behandeling op functioneren op het werk
    In deze studie worden de eerste resultaten gepresenteerd van de interne validiteit en de betrouwbaarheid van het multidimensionele meetinstrument, de Work History Inventory (WHI). In deze door de cliënten zelf in te vullen lijst staan vragen over drie ‘werkrollen’: betaald werk, studie en thuis. Per rol worden twee dimensies uitgevraagd: werkuitvoering en interpersoonlijk contact. De lijsten werden ingevuld door 185 ambulante cliënten die een psychotherapeutische behandeling volgden én een controlegroep van 110 personen. Het blijkt dat de interne validiteit en de betrouwbaarheid van de WHI op alle werkrollen voldoende is. De positieve invloed van de therapie was ook in de uitslagen terug te vinden.
    Ring-Kurtz, S., Connolly Gibbons, M.B., Kurtz, J.E., Gallop, R., Present, J. & Crits-Christoph, P. (2008). Development and initial validation of a multi-domain self-report measure of work functioning. Journal of Nervous and Mental Disease 196 (10), 761-767.
    Trefwoord: Werken

    Werkenden met kwetsbare persoonlijkheid hebben grootste risico op werkgerelateerd disfunctioneren
    Doel van deze Nederlandse studie is de beschadigende effecten op werkprestaties in beeld te krijgen van respectievelijk psychiatrische stoornissen en persoonlijkheidskenmerken zoals neuroticisme (emotionele labiliteit), locus of control en gevoel van eigenwaarde. De representatieve steekproef (N=3570) werd uit de data van NEMESIS genomen. Het blijkt dat een hoge score voor neuroticisme, een hoge mate van externe locus of control en een laag gevoel van eigenwaarde alle significant in verband gebracht kunnen worden met disfunctioneren op het werk, onafhankelijk van de effecten van de psychiatrische stoornissen. Personen met een kwetsbare persoonlijkheid hebben een groter risico op werkgerelateerd disfunctioneren dan anderen. In de discussie wordt ingegaan op de vraag of persoonlijkheidskenmerken en psychiatrische stoornissen als aparte constructen kunnen worden opgevat.
    Michon, H.W.C., Ten Have, M., Kroon, H., Van Weeghel, J., De Graaf, R. & Schene, A.H. (2008). Mental disorders and personality traits as determinants of impaired work functioning. Psychological Medicine 38 (11), 1627-1637.
    Trefwoord: Werken

    Communicatiestijl van lotgenoot-hulpverlener draagt bij tot beter contact met personen met ernstige psychiatrische problemen
    In deze RCT wordt gekeken naar de invloed van validerende en invaliderende communicatie door traditionele en lotgenoot-hulpverleners ten opzichte van cliënten (N=137) in behandeling bij een intensief case management programma. Validerend contact wordt ervaren als de hulpverlener positief respect betoont, blijk geeft van empathie en de cliënt onvoorwaardelijk accepteert. Lotgenoot-hulpverleners blijken betere behandelresultaten na 6 maanden –maar niet meer na 12 maanden- te hebben dan hun traditionele collega’s. Dit wordt in verband gebracht met het feit dat ze beter validerend contact kunnen aangaan met hun lotgenoten, maar ook dat hun invaliderende opmerkingen (dus: tegengas geven) in het begin van de behandeling tot een hogere ervaren kwaliteit van leven en minder barrières ten opzichte van herstel bij de cliënten leidt.
    Sells, D., Black, R., Davidson, L. & Rowe, M. (2008). Beyond generic support: incidence and impact of invalidation in peer services for clients with severe mental illness. Psychiatric Services 59 (11), 1322-1327.
    Trefwoorden: Herstel; Werken

    Geïntegreerd lotgenotenprogramma positief voor verhogen van empowerment en zelfvertrouwen
    In deze Amerikaanse studie worden gegevens over de effectiviteit van het Vet-to-Vet-programma gepresenteerd, een door lotgenoten aan veteranen aangeboden programma gericht op voorlichting en ondersteuning binnen de reguliere behandeling. Na één, drie en negen maanden werden er interviews gehouden met cohort 1 (N=78) – een groep die niet aan het Vet-to-Vet programma kon deelnemen- en met cohort 2 (N=218), de deelnemers. Het blijkt dat cohort 2 significant hoger scoort op maten van empowerment, zelfvertrouwen, algemeen functioneren en minder alcoholgebruik.
    Resnick, S.G & Rosenheck, R.A. (2008). Integrating peer-provided services: a quasi-experimental study of recovery orientation, confidence, and employment. Psychiatric Services 59 (11), 1307-1314.
    Trefwoord: Herstel; Werken

    Werk geeft voor personen met een ernstige psychiatrische stoornis zin aan het leven en het draagt bij tot herstel
    In dit kwalitatieve onderzoek werden 23 personen met een ernstige psychiatrische stoornis (schizofrenie, bipolaire stoornis of depressie), die van zichzelf vonden dat hun leven een positieve kant op ging, geïnterviewd over wat werk voor hen betekent. Het blijkt dat werk voor alle geïnterviewden een centrale rol in hun leven speelt. Werk geeft zin aan hun leven en allen verklaren dat het hebben van werk een positieve rol speelt in het herstelproces.
    Dunn, E.C., Wewiorski, N.J. & Rogers, E.S. (2008). The meaning and importance of employment to people in recovery from serious mental illness: results of a qualitative study. Psychiatric Rehabilitation Journal 32 (1), 40-46
    Trefwoord: Werken

    In Amerika verdienen werkende personen met een ernstige psychiatrische stoornis gemiddeld 40 procent minder
    In deze studie worden gegevens gebruikt van de National Comorbidity Survey Replication (NCS-R), een representatief onderzoek (N=4982). Er wordt gekeken naar wat personen met een ernstige psychiatrische stoornis zouden verdienen als ze die stoornis niet hadden en dit wordt vergeleken met wat ze werkelijk verdiend hebben. Het blijkt dat in 2002 de personen met een stoornis gemiddeld $16.306 per jaar minder verdienen dan de controle groep zonder de stoornis ($38.851 versus $22.545). Voor de hele Amerikaanse samenleving komen de auteurs uit op een bedrag van $193,2 miljard aan verminderde inkomsten. Voor driekwart is deze vermindering toe te schrijven aan personen met een psychische stoornis die zelf geld verdienen, voor de rest aan de afnemende waarschijnlijkheid dat deze personen überhaupt iets verdienen.
    Kessler, R.C., Heeringa, S., Lakoma, M.D., Petukhova, M., Rupp, A.E et al (2008). Individual and societal effects of mental disorders on earnings in the United States: results from the National Comorbidity Survey replication. American Journal of Psychiatry 165 (6), 703-711.
    Trefwoord: Werken

    Cognitief leervermogen heeft voorspellende waarde voor rehabilitatie-uitkomsten bij personen met schizofrenie
    In deze Duitse studie werd bij een groep die aan een rehabilitatietraject begon (N=41), de Winsconsin Card Sorting Test (WCST), als een meetinstrument dat het leervermogen test, afgenomen. Er worden drie groepen onderscheiden: personen met een hoge score, personen met leerpotentieel en personen met leerstoornissen. Het blijkt dat individueel leervermogen samenhangt met verbeteringen in werkgerelateerd leren en arbeidsintegratie. De personen met hoge WCST-scorers blijken op alle rehabilitatie uitkomstmaten hoger te scoren dan de anderen.
    Watzke, S., Brieger, P., Kuss, O., Schoettke, H. & Wiedl, K.H (2008). A longitudinal study of learning potential and rehabilitation outcome in schizophrenia. Psychiatric Services 59 (3), 248-255.
    Trefwoorden: schizofrenie; werken

    2007

    Hoe beter het Logisch Geheugen, hoe groter de kans op symptoomvermindering in een arbeidsrehabilitatietraject
    In deze Amerikaanse studie wordt de voorspellende waarde van de mate van cognitieve beschadiging op de symptomen en op de arbeidsprestaties bij een groep met schizofrenie (N=157) over een periode van zes maanden gemeten. Het blijkt dat het Logisch Geheugen de enige significante voorspeller van symptoomverandering was zoals gemeten met de PANNS. Deze uitslag blijft staan als ook verbetering van de arbeidsprestaties worden meegenomen. Deelnemers met een goed logisch geheugen zijn beter in staat hun positieve werkervaringen in hun eigen herstelverhaal te integreren.
    Bell, M.D., Tsang, H.W.H., Greig, T. & Bryson, G. (2007). Cognitive predictors of symptom change for participants in vocational rehabilitation. Schizophrenia Research 96 (1-3), 162-168

    Betere sociale vaardigheden hangen sterk samen met het hebben van betaald werk
    Deze studie gaat over verbanden tussen sociale & communicatieve vaardigheden, cognitieve niveau en functioneren op de arbeidsmarkt bij personen met schizofrenie. De Maryland Assessment of Social Competence (MASC), die sociale & communicatieve vaardigheden meet, werd afgenomen bij een groep die goed op de arbeidsmarkt (N=29) en een groep die slecht op de arbeidsmarkt (N=26) functioneert. Er blijkt een verband tussen een hoge MASC-score en een hoge score op verschillende cognitieve tests, met name op het gebied van verbale vaardigheden, snelle informatieverwerking en geheugen. Daarnaast blijkt de MASC-score een onafhankelijk verband te hebben met het presteren op de arbeidsmarkt.
    Dickinson, D., Bellack, A.S. & Gold, J.M. (2007). Social/Communication Skills, Cognition, and Vocational Functioning in Schizophrenia. Schizophrenia Bulletin 33 (5), 1213-1220.

    Een effectief IPS-programma
    Verslag van een Amerikaans onderzoek waarbij zowel het proces als de uitkomsten van een IPS-programma met Motivational Interviewing (MI) worden geanalyseerd. Het gaat om 187 personen met een psychiatrische handicap bij wie bij het begin én na zes maanden de volgende vragenlijsten zijn afgenomen: Supported Employment Fidelity Scale, SAMHSA Employment Outcome Survey, Employment Process Measure, Stages of Change Interview for Seeking Competitive Employment. Bij de deelnemers was een significante stijging van het aantal gevonden banen, gewerkte uren per week en maandelijks inkomen. De inzet van het MI-instrument draagt hier zeker toe bij.
    Larson, J.F., Barr, L.K., Kuwabara, S.A., Boyle, M.G. & Glenn, T.L. (2007).     Process and Outcome Analysis of a Supported Employment Program for People with Psychiatric Disabilities. Journal of Psychiatric Rehabilitation 10 (4), 339-353.

    Eerdere positieve ervaringen op de arbeidsmarkt hebben invloed op beroepscarrière bij personen met schizofrenie
    In dit Australisch onderzoek wordt gekeken naar de associatie tussen arbeidsgerelateerde subjectieve ervaringen en arbeidsgerelateerde self-efficacy bij personen met schizofrenie, en of die eventuele associatie verband houdt met de positie op de arbeidsmarkt. Het blijkt dat arbeidsgerelateerde subjectieve ervaringen een onafhankelijke correlatie hebben met werkstatus en dat er een duidelijke associatie is tussen arbeidsgerelateerde subjectieve ervaringen en arbeidsgerelateerde self-efficacy. Ze kunnen beide een voorspellende waarde hebben bij het inschatten van de beroepscarrière van de onderzochte doelgroep.
    Waghorn, G.R., Chant, D.C. & King, R. (2007). Work-Related Subjective Experiences, Work-Related Self-Efficacy, and Career Learning Among People with Psychiatric Disabilities. Journal of Psychiatric Rehabilitation 10 (4), 275-300.

    Vaardigheden van jobcoaches essentieel voor het vinden van betaald werk door cliënten
    De voorkeuren van de consumers is een hoeksteen van Supported Employment (SE). Helaas lukt het lang niet altijd om hiermee rekening te houden. In dit artikel wordt beschreven op welke wijze binnen een SE-traject in Kansas de focus gericht werd op de voorkeuren van de deelnemers wat betreft soort werk, werkomgeving en arbeidstijd. Kern van de verandering was training van de jobcoaches in betere werkontwikkeling vaardigheden. Hierdoor kregen ze beter contact met potentiële werkgevers en kregen ze meer kijk op de wensen van de consumers. In twee jaar tijd verdubbelde het aantal cliënten met regulier betaald werk.
    Carlson, L & Rapp, C.A. (2007). Consumer preference and individualized job search. American Journal of Psychiatric Rehabilitation 10 (2), 123-130.

    Arbeidsrehabilitatie diensten hebben positieve invloed op het verkrijgen van betaald werk
    In deze Amerikaanse studie werd een representatieve steekproef van personen met een psychiatrische handicap over het jaar 2001 (N= 4100) genomen uit de Rehabilitation Services Administration, een bestand waarin alle personen met een handicap, die een door de overheid gefinancierde arbeidsrehabilitatie dienst hebben ontvangen, met allerlei gegevens zijn geregistreerd. De belangrijkste variabele die de personen die werken onderscheidt van degenen die niet werken blijkt te zijn: zij hebben allen een arbeidsrehabilitatie dienst ontvangen.
    Rosenthal, D.A., Dalton, J.A. & Gervey, R. (2007). Analyzing vocational outcomes of individuals with psychiatric disabilities who received state vocational rehabilitation services: a data mining approach. International Journal of Social Psychiatry 53 (4), 357-368.

    In Amerika wordt bij keuze voor locatie van begeleid wonen projecten óók rekening gehouden met belangen consumers
    De indruk bestaat dat bij de keuze van locaties voor woonvoorzieningen voor personen met een ernstige psychiatrische stoornis vooral de betaalbaarheid én een geringe weerstand van de buurtbewoners doorslaggevend zijn. Dit betekent dat die voorzieningen met name in arme en verwaarloosde buurten kwamen. In deze studie wordt gekeken naar de overwegingen van de beleidsmakers voor de keuze van de locatie van 169 begeleide groepswoningen in 7 staten vanaf 1994. In de huidige praktijk blijkt bij de keuze voor een bepaalde buurt, naast de betaalbaarheid, tevens gekeken te worden naar mogelijkheden die de omgeving aan de consumers biedt om zich onafhankelijk te kunnen vervoeren en te integreren met de buurt.
    Zippay, A. & Thompson, A. (2007). Psychiatric housing: locational patterns and choices. American Journal of Orthopsychiatry 77 (3), 392-401.

    Bij personen met een eerste psychose is het cognitief functioneren een belangrijke voorspeller voor participatie op arbeidsmarkt
    In deze studie worden bij een groep (N=86) met een recente affectieve of niet-affectieve psychose vele determinanten bekeken die kunnen samenhangen met het feit of deze personen al dan niet gaan (of blijven) werken of een opleiding volgen. De meest sterke voorspeller of een deelnemer werk heeft of een opleiding volgt is een goed functionerend direct verbaal geheugen. Ook de afwezigheid van van drugsmisbruik kenmerkt de actieve groep. Er is geen correlatie gevonden met alle andere mogelijke factoren, zoals leeftijd, geslacht, ras of mate van symptomen.
    Dickerson, F.B., Stallings, C., Origoni, A., Boronow, J.J., Sullens, A. & Yolken, R. (2007). The association between cognitive functioning and occupational status in persons with a recent onset of psychosis. Journal of Nervous and Mental Disease 195 (7), 566-571.

    Behoefte aan coaching bij personen met schizofrenie in supported employment trajecten omgekeerd evenredig aan aantal werkuren
    In deze studie is men op zoek naar de factoren die de intensiteit voorspellen van de behoefte aan ondersteuning door jobcoaches op de werkvloer bij personen met schizofrenie die deelnemen aan supported employment projecten (N=69). Het blijkt dat de groep die minder dan 10 uur per week werk aan kan, onevenredig veel meer steun van de jobcoach nodig heeft. De personen van deze groep kenmerken zich door een hoge SANS-score voor sociale onoplettendheid en een hoge PANNS-score voor sociaal vermijdend gedrag. Zij kunnen zelf weinig sociale steun op de werkvloer organiseren.
    Zito, W., Greig, T.C., Wexler, B.E. & Bell, M.D. (2007). Predictors of on-site vocational support for people with schizophrenia in supported employment. Schizophrenia Research 94 (1-3), 81-88.

    Supported Employment heeft ook op lange termijn positieve invloed op deelnemers
    In deze studie werden personen (N=38) met een ernstige psychiatrische ziekte, die acht tot twaalf jaar daarvóór een IPS-traject hadden gevolgd, opnieuw geïnterviewd over hun werkcarrière en algemene welbevinden. Het blijkt dat alle respondenten in de follow-up periode gewerkt hebben, waarvan zelfs 82% in een regulier betaalde baan, en 71% heeft in meer dan de helft van follow-up jaren gewerkt. De meeste respondenten verbinden andere positieve voordelen aan het hebben van werk: meer eigenwaarde, meer sociale relaties en betere regulatie van de psychiatrische symptomen.
    ecker, D., Whitley, R., Bailey, E.L. & Drake, R.E. (2007).     Long-term employment trajectories among participants with severe mental illness in supported employment. Psychiatric Services 58 (7), 922-928.

    Assertive Community Treatment (ACT) heeft ook positieve invloed op arbeidsparticipatie
    ACT is op de eerste plaats opgezet om heropnames van mensen met een ernstige psychiatrische stoornis te doen afnemen. In deze review wordt bekeken in hoeverre het ACT-model invloed heeft op arbeidsdeelname van de deelnemers in vergelijking met traditionele arbeidsrehabilitatie, supported employment en case management. Er werden 16 relevante studies gevonden. Daaruit komt naar voren dat ACT óók superieur is op het gebied van arbeidsrehabilitatie.
    Kirsh, B. & Cockburn, L. (2007). Employment outcomes associated with ACT: a review of ACT literature. American Journal of Psychiatric Rehabilitation 10 (1), 31-51.

    Bij personen met schizofrenie lijkt er een verband tussen klinische status en werkloosheid
    In het Amerikaanse programma U.S. Schizophrenia Care and Assessment Program (N=2326) worden personen met schizofrenie voor drie jaar gevolgd. In deze bijdrage wordt gekeken naar de invloed van klinische factoren en lokale arbeidsmarktcondities van op werkloosheidscijfers bij deze groep. Op de eerste plaats blijkt maar 17,2 percent van de groep werk te hebben. Dat is beduidend minder dan uitkomsten van soortgelijke studies. Er lijkt een sterk verband tussen het hebben van werk en de klinische status, terwijl de situatie op de lokale arbeidsmarkt weinig invloed heeft.
    Salkever, D.S., Karakus, M.C., Slade, E.P., Harding, C.M., Hough, R.L., Rosenheck, R.A., Swartz, M.S., Barrio, C. & Yamada, A.M. (2007).     Measures and predictors of community-based employment and earnings of persons with schizophrenia in a multisite study. Psychiatric Services 58(3), 315-324.

    Beperkt IPS-programma heeft óók positieve effecten op het vinden van regulier betaald werk
    In deze Amerikaanse studie wordt de effectiviteit van het Individual Placement and Support (IPS) model –een vorm van Supported Employment-, gemeten door aan één groep dakloze Veteranen met psychiatrische- en/of verslavingsproblemen een niet-intensieve vorm van IPS aan te bieden en na twee jaar de werksituatie van deze groep te vergelijken met een soortgelijke groep die géén IPS kreeg aangeboden. Het blijkt dat de IPS-groep significant (15%) meer regulier betaald werk heeft dan de controlegroep. In zijn reactie uit Gary Bond kritiek op het beperkte IPS-programma en claimt hij dat een uitgebreid IPS-aanbod veel effectiever is.
    Rosenheck, R.A. & Mares, A.S. (2007). Implementation of Supported-Employment for homeless veterans with psychiatric or addiction disorders: two-year outcomes. Psychiatric Services 58(3),325-333. Commentaar op deze bijdrage: Bond, G.R. (2007). Modest implementation efforts, modest fidelity, and modest outcomes. Psychiatric Services 58(3), 334.

    Cognitieve training binnen Supported-Employment programma verhoogt kans op betaald werk aanzienlijk
    Tussen de 20 en 40 procent van de deelnemers aan Supported-Employment (SE) programma’s komt niet aan het werk. Voor een deel kan dat liggen aan cognitieve stoonissen. In deze Amerikaanse RCT worden het effecten van het Thinking Skills for Work Program (N=23) –SE mét cognitieve training- vergeleken met die van alleen SE (N=21). Na drie jaar blijken de deelnemers aan de experimentele groep significant langer te werken, meer uren per week te werken en meer te verdienen dan de leden van de controlegroep.
    McGurk, S.R., Mueser, K.T., Feldman, K., Wolfe, R. & Pascaris, A. (2007). Cognitive training for supported employment: 2-3 year outcomes of a randomized controlled trial. American Journal of Psychiatry 164(3), 437-441.

    Combinatie van Supported Education met Supported Employment programma op alle fronten succesvol
    Deze bijdrage is een uitgebreide programma-evaluatie van het Training for the Future (TFTF) programma waarin personen met een psychiatrische stoornis (N=61) in de eerste plaats een opleiding in computervaardigheden in combinatie met een training in coping strategieën kregen aangeboden, onmiddellijk gevolgd door een Supported Employment traject. Elke klas telde 17 studenten, die over een periode van 10 maanden 4 dagen per week hun opleiding volgden, gevolgd door een proefperiode waarin onbezoldigd in een veilige omgeving werd gewerkt. Na drie jaar blijken de deelnemers een redelijke vooruitgang in hun werk- en inkomensstatus te hebben bereikt, en tevens een grote vooruitgang in hun gevoelens van eigenwaarde en empowerment.
    Hutchinson, D., Anthony, W., Massaro, J. & Rogers, E.S. (2007). Evaluation of a combined supported computer education and employment training program for persons with psychiatric disabilities. Psychiatric Rehabilitation Journal 30 (3), 189-197.

    Bereidheid tot werken lijkt van groot belang in vinden van werk bij Supported Employment programma’s
    In de huidige Supported-Employment (SE) programma’s in de VS worden GGZ-cliënten niet expliciet beoordeeld op hun bereidwilligheid om te gaan werken. In deze bijdrage worden negen effectstudies naar SE-programma’s geanalyseerd op een verondersteld verband tussen een bereidheid tot werken en het daadwerkelijk aan het werk komen. De inclusiecriteria van de succesvolle SE-programma’s bevatten o.a. de verplichting om voorafgaand aan het eigenlijke programma aan trainingen mee te doen. Er lijkt een sterk verband tussen deze criteria en een grotere bereidheid om te gaan werken.
    In een editorial wordt erop gewezen dat de GGZ meer aandacht moet hebben voor arbeidsparticipatie van hun cliënten.
    Roberts, M.M. & Pratt, C.W. (2007). Putative evidence of employment readiness. Psychiatric Rehabilitation Journal 30 (3), 175-181.+ editorial(p. 169-170)

    2006

    Algemene werkvaardigheden belangrijkste voorspeller voor het vinden van betaald werk
    Aan een groep van twaalf experts werden 69 vignetten voorgelegd met uiteenlopende psychiatrische cliëntkenmerken. De panelleden gaven aan hoe waarschijnlijk het is dat die individuele cliënten betaald werk zullen vinden. Om betaald werk te vinden is het volgens de experts voor cliënten met een ernstig psychiatrische stoornis het belangrijkst om te beschikken over algemene werkvaardigheden, zoals werkhouding (punctueel, betrouwbaar) en werkgerelateerde sociale vaardigheden. Daarna zijn van belang: minder ernstige psychiatrische symptomen, meer zelf-inzicht ten aanzien eigen werkprestaties en een duidelijke behoefte om te willen veranderen. Dit betekent dat factoren zoals psychiatrische diagnose, algemeen sociaal functioneren en de arbeidsgeschiedenis minder belang wordt toegedicht. Deze studie is een onderdeel van de dissertatie van Harry Michon.
    Michon, H.W.C., Van Weeghel, J., Kroon, H., Smit,F. & Schene, A.H. (2006).     Predictors of successful job finding in psychiatric vocational rehabilitation: an expert panel study. Journal of Vocational Rehabilitation 25 (3), 161-171.

    Mensen met een psychiatrische handicap ervaren nog zeer veel obstakels tot de arbeidsmarkt
    Deze bijdrage is een update van een rapport dat werd geschreven in het kader van de President´s New Freedom Commission on Mental Health. Eerst wordt duidelijk gemaakt dat in de VS de mensen met een psychiatrische handicap van alle gehandicapte groepen het minst toegang tot de arbeidsmarkt hebben en het meest een beroep op uitkeringen moeten doen. De waslijst aan obstakels bevat o.a. lage scholing, lagere productiviteit, discriminatie op arbeidsmarkt en weinig aanmoediging vanuit overheden om te gaan werken. De auteur beschrijft hoe de Amerikaanse overheid het door dezelfde overheid onlangs geformuleerde recht op werk voor gekwalificeerde gehandicapten vorm te kan geven.
    Cook, J.A. (2006). Employment barriers for persons with psychiatric disabilities: update of a report for the president’s commission. Psychiatric Services 57 (10), 1391-1405

    Supported-Employment interventie is effectief als onderdeel van ACT-behandeling en als onderdeel van Clubhouse-model
    In deze Randomized Controlled Trial (RCT) wordt gekeken of personen die deelnemen aan een Supported Employment (SE) interventie als integraal ondereel van een ACT-behandeling (N=63) even vaak aan regulier betaald werk komen dan personen die deelnemen aan een SE-programma in het kader van een Fountain House Clubhouse (N=58). Het blijkt dat er tussen beide modellen weinig verschil is in het aantal personen dat regulier betaald werk vindt, hoewel de Clubhouse-deelnemers meer en langer werken en meer verdienen dan die van de ACT-groep. De follow-up periode was twee jaar.
    Macias, C., Rodican, C.F., Hargreaves, W.A., Jones, D.R., Barreira, P.J. & Wang, Q. (2006). Supported employment outcomes of a randomized controlled trial of ACT and Clubhouse models. Psychiatric Services 57 (10), 1406-15.

    Deelnemers aan Clubhouse-model goed voorbereid op vinden regulier betaald werk
    Deze bijdrage is op dezelfde dataset gebaseerd als het artikel van Macias et al. De follow-up periode voor deze analyse is dertig maanden. Globaal komen de auteurs van deze bijdrage tot dezelde conclusie: deelnemers aan de ACT-behandeling zijn even succesvol in het vinden van regulier betaald werk dan Clubhouse-deelnemers, zij het dat de laatstgenoemden beduidend meer verdienen en veel langer hun baan behouden.
    Schonebaum, A.D., Boyd, J. & Dudek, K.J. (2006). A comparison of competitive employment outcomes for the Clubhouse and PACT models. Psychiatric Services (57) 10, 1416-20.

    Na de eerste episode van schizofrenie wordt terugkeer naar werk door ziekte en niet-ziekte gerelateerde factoren bepaald
    In deze kwalitatieve studie worden er diepte-interviews gevoerd met twintig personen die na hun eerste episode van schizofrenie weer zijn gaan werken. Het doel is er achter te komen welke externe steun en interne bronnen de geïnterviewden hebben geholpen of in de weg hebben gestaan om weer aan het werk te gaan. Het blijkt dat de ernst van de symptomen en de bijwerkingen van de medicijnen vaak een obstakel vormen om snel weer aan het werk te gaan. Geïnterviewden met werkervaring stellen terugkeer meer uit omdat ze zichzelf met hun ziekte niet willen blootstellen aan de werkomstandigheden. Het moeten zorgen voor kinderen en het ontbreken van specifieke arbeidstraining kunnen eveneens obstakels vormen.
    Gioia, D. (2006). Examining work delay in young adults with schizophrenia. American Journal of Psychiatric Rehabilitation 9 (3), 167-190

    Normale gedragseconomische afwegingen bij personen in een arbeidsrehabilitatieproces
    In deze Amerikaanse scenariostudie wordt bij een groep Veteranen met een psychiatrische stoornis en/of een verslavingsprobleem bekeken welke factoren het meeste motiveren om actief werk te gaan zoeken.. Het blijkt dat de deelnemers specifieke kosten-baten-analyses maken. De belangrijkste intrinsieke drijfveer om werk te zoeken is dat de baan voldoening moet geven. Belangrijke externe motivaties zijn: de hoogte van het loon, de invloed op het recht op een uitkering naast het werk en de termijn waarop de baan begint. Als de eenheidsprijs van specifieke kenmerken van de baan worden veranderd kiest men volgens de klassieke gedragseconomische wijze.
    Herbert, M.L., Mueller, L. & Van Ormer, A. (2006). Job search decision making among veterans in VA vocational rehabilitation: a behavorial economics perspective. American Journal of Psychiatric Rehabilitation 9 (3), 191-218.

    Ziekte-inzicht hangt samen met het kiezen voor verstandige strategieën bij discriminatie
    In deze vignet studie worden aan een groep mensen met een psychische stoornis (N=100) gevallen van discriminatie in verband met werk of wonen voorgelegd en de door hen gekozen oplossingen genoteerd. De eerste spontane reactie wijkt beduidend af van een tweede overdachte reactie. Het blijkt dat het kiezen voor meerdere beproefde oplossingen, zoals het gaan omzien naar een andere baan of woning of het geval met vrienden bespreken, direct samenhangt met het hebben van ziekte-inzicht. Persoonlijke empowerment heeft geen verband met kiezen van verstandige oplossingen voor ervaren discriminatie.
    Corrigan, P.W., Larson, J.E., Watson, A.C., Boyle, M. &, Barr, L. (2006). Solutions to discrimination in work and housing identified by people with mental illness. Journal of Nervous and Mental Disease (194) 9, 716-718.

    Succes van Supported Employment programma’s vooral bepaald door nauwgezette implementatie en locale arbeidsmarkt
    In deze studie worden de factoren die invloed hebben op de toegang tot en de efficiëntie van Supported Employment (SE) programma’s in kaart te brengen. In totaal wodt op 26 locaties in zeven verschillende staten in de USA data verzameld. De effectiviteit, opgevat als het percentage SE-deelnemers dat regulier betaald werk vindt, verschilt enorm per locatie. Deze verschillen worden verklaard door de mate van precisie waarmee het programma wordt uitgevoerd alsmede door de locale werkloosheidscijfers.
    In hun reactie benadrukken Drake et al het belang van een nauwgezette implementatie van de evidence-based SE-methode.
    Becker, D.R., Xie, H., McHugo, G.J., Halliday ,J. & Martinez, R.A. (2006). What predicts supported employment program outcomes? Community Mental Health Journal (42) 3, 303-313.
    Drake, R.E., Bond, G.R. & Rapp,C. (2006). Explaining the variance within supported employment programs: comment on ‘What predicts supported employment outcomes?’. Community Mental Health Journal (42) 3, 315-318.

    Stijl van werk zoeken van doorslaggevend belang bij het vinden van werk voor personen met een ernstig psychiatrische stoornis
    In deze Amerikaanse etnogafische studie werden 25 deelnemers aan arbeidsrehabilitatieprogamma’s voor een langere periode zeer intensief bestudeerd. Hieruit komt naar voren dat een actieve of een passieve stijl van werk zoeken van doorslaggevend belang is voor het al dan niet vinden van werk. De categorie actieve werkzoekers wordt gekenmerkt door: jonger van leeftijd, vaker onderdeel van netwerk van verwanten, anderen zijn vaker van hen financieel afhankelijk, van allochtone (Afro-Amerikaans of Puertoricaans) afkomst en minder cognitief beperkt. De passieve werkzoekers zijn in geen enkele soort arbeidsrehabilitatieprogramma succesvol.
    Alverson, H., Carpenter, E. & Drake, R.E. (2006). An ethnographic study of job seeking among people with severe mental illness. Psychiatric Rehabilitation Journal (30) 1, 15-22.

    Bij personen met psychiatrische stoornis bepalen demografische factoren kans op werk
    In deze studie worden de gegevens van 1273 deelnemers aan supported employment programma’s in zeven verschillende staten van de VS bekeken op het verband tussen demografische kenmerken en het verwerven van betaald werk op de arbeidsmarkt. Net als in de algemene bevolking blijkt dat van de deelnemers aan genoemde programma’s degenen met een recent arbeidsverleden, jongeren en beter opgeleiden eerder betaald werk vinden en meer uren per maand werken. De auteurs pleiten voor een doelgroep gerichte aanpak in de arbeidsrehabilitatie.
    Burke-Miller, J.K., Cook, J.A., Grey, D.D., Razzano, L.A., Blyer, C.R., Leff, H.S., Gold, P.B. et al (2006). Demographic characteristics and employment among people with severe mental illness in a multisite study. Community Mental Health Journal 42 (2), p. 143-159

    Het Individual Placement and Support model ook buiten de VS toepasbaar
    In deze trial wordt het IPS-model op zijn effectiviteit in Canada getest. Van een groep van 150 personen met een ernstige psychiatrische stoornis, die allen graag betaald werk willen, krijgt de ene helft IPS-begeleiding en de ander helft traditionele arbeidsrehabilitatie aangeboden. Na één jaar blijkt 47% van de IPS-groep betaald werk te hebben tegenover 18% van de controlegroep. Ook in Canada is de IPS-benadering effectiever dan traditionele diensten.
    Latimer, E.A., Lecomte, T. Becker, D.R., Drake, R.E., Duclos, I., Piat, M., Lahaie, N. et al (2006). Generalisability of the individual placement and support model of supported employment: results of a Canadian randomised controlled trial. British Journal of Psychiatry 189 (1) July, p. 65-73

    Kennis over uitkeringsregels vergroot kans op beter betaald werk
    In dit Amerikaanse onderzoek wordt gekeken in hoeverre het geven van informatie over uitkeringsregels aan mensen met een psychiatrische handicap (N=364) invloed heeft op hun jaarinkomen. Het blijkt dat mensen die goed op de hoogte zijn van alle specifieke sociale verzekeringsregelingen gemiddeld $1256 per jaar meer verdienen dan hun lotgenoten die niet zijn bijgestaan door een uitkeringsadviseur.
    Tremblay, T., Smith, J., Xie, H. & Drake, R.E. (2006). Effect of benefits counseling services on employment outcomes for people with psychiatric disabilities. Psychiatric Services 57 (5), p. 816-821

    GGZ-cliënten krijgen weinig ondersteuning bij het realiseren van hun werk- en opleidingswensen
    In dit onderzoek voor en door gebruikers van GGZ-voorzieningen in South Essex (Engeland) worden de wensen op het gebied van werk, opleiding en training in kaart gebracht. Van de 82 geïnterviewde GGZ-cliënten blijkt slechts 15 % betaald werk te hebben, terwijl 60 procent aangeeft graag te willen werken. Van deze laatste groep krijgt zeventig procent geen ondersteuning vanuit de hulpverlening aangeboden om dit doel te bereiken. De meeste ondersteuning wordt gevraagd bij het vinden van werk, het omgaan met psychische problemen en de omgang met uitkeringsinstanties.
    The South Essex service user research group (SE-SURG), Secker, J. & Gelling, L. (2006). Still dreaming: service users’employment, education and training goals. Journal of Mental Health, 15 (1), 103-111

    Tijdsbesteding van mensen met schizofrenie niet afwijkend
    Bij een representatieve groep mensen met schizofrenie (N=192), wonend in de samenleving, wordt gekeken of er verbanden zijn tussen hun tijdsbesteding en bepaalde ziektesymptomen en sociaal-demografische factoren. Leeftijd blijkt de voornaamste voorspeller voor werk-gerelateerde, sociale en vrijetijdsbezigheden. Jongere mensen met schizofrenie besteden meer tijd aan werk en sociale activiteiten, terwijl de ouderen zich meer bezighouden met vrijetijdsbesteding. Deze leeftijdsgerelateerde verschillen komen overeen met die in de algemene bevolking. Ziektesymptomen blijken op geen van de activiteiten een voorspellende waarde te heben.
    Harvey, C. , Fossye, E., Jackson, H. & Shimitras, L. (2006). Time use of people with schizophrenia living in North London: predictors of participation in occupations and their implications for improving social inclusion. Journal of Mental Health. 15 (1), 43-55

    Kleine ondernemers vaak niet bereid om mensen met psychiatrische achtergrond in dienst te nemen
    In dit Canadese onderzoek worden de denkbeelden van 58 kleine werkgevers (bedrijven tot 49 werknemers) in kaart gebracht ten aanzien van het eventueel in dienst nemen van personen met een psychiatrische stoornis. De gegevens zijn verzameld door middel van interviews en vragenlijsten. Het blijkt dat de werkgevers zich het meeste zorgen maken over de sociale en emotionele vaardigheden van psychiatrische cliënten. Werkgevers die een positieve opvatting over psychiatrische cliënten hebben, leggen ook een grotere bereidheid aan de dag om zulke personen in dienst te nemen. Het grootste deel van de onderzochte werkgevers heeft twijfels om mensen met een psychiatrische achtergrond in dienst te nemen. Deze opvattingen komen volgens de auteurs voort uit collectieve stigmatiserende opvattingen. Er worden methoden besproken om het stigma te doen afnemen.
    Hand,C. en Tryssenaar,J. (2006). Small Bussiness Employers’ Views on Hiring Individuals with Mental Illness. Psychiatric Rehabilitation Journal 29 (3),p. 166-173

    Ook op het platteland is het Supported Employment model met geïntegreerde ACT succesvol bij vinden van regulier betaald werk
    In verschillende Amerikaanse onderzoeken is bewezen dat Supported Employment (SE), die geïntegreerd met ggz-diensten wordt aangeboden, de kans dat personen met een ernstige psychische stoornis regulier betaald werk vinden verdubbeld. In dit onderzoek wordt in een achtergebleven plattelandsgebied in South Carolina een gemengd programma opgezet waarbij Assertive Community Treatment (ACT) en Individual Placement and Support (IPS) worden aangeboden. Gedurende 24 maanden zijn de uitkomsten van dit ACT-IPS programma vergeleken met die van een traditioneel arbeidsrehabilitatie-programma. In totaal werden 143 personen gevolgd, waarvan 69% met de diagnose schizofrenie en 77% Afro-Amerikaan. De deelnemers aan het ACT-IPS programma blijken significant meer regulier betaald werk te hebben dan de controlegroep (64% tegenover 26%). Ook verdienen ze gemiddeld beduidend meer dan de controlegroep.
    Gold, P.B., Meisler, N., Santos, A.B et al (2006). Randomized Trial of Supported Employment Integrated With Assertive Community Treatment for Rural Adults With Severe Mental Illness. Schizophrenia Bulletin 32 (2), p. 378-395

    Geïntegreerde behandeling van dubbele diagnose cliënten met hulp van case management effectief
    Het is nog niet bekend welk case management model het meest effectief is voor het aanbieden van een een geïntegreerde behandeling bij dubbele diagnose cliënten. Bij een geïntegreerde behandeling wordt gelijktijdig de psychische stoornis én het verslavingsprobleem door dezelfde behandelaar (of team van behandelaars) behandeld. In dit onderzoek worden twee groepen dubbele diagnose cliënten (N=198) met elkaar vergeleken. De ene groep kreeg een geïntegreerde behandeling door middel van een Assertive Community Treatment (ACT)-model aangeboden, de andere groep kreeg de behandeling door middel van een Standard Clinical Case Management-model.De cliënten werden drie jaar gevolgd. Zeker bij éénderde van hen was er na deze tijd sprake van significant minder middelengebruik. Verder komt uit deze studie naar voren dat er weinig verschil zit in de effectiviteit van beide modellen. In groepen met veel opnames lijkt ACT superieur in het terugdringen van het aantal opnames. Omdat de auteurs dachten dat ACT effectiever zou zijn, komt men met een mogelijke verklaring voor het geringe verschil: de standaard case management programma’s hebben de waarden en interventies van het ACT-model overgenomen.
    Essock,S.M., Mueser,K.T., Drake,R.E. et al (2006). Comparison of ACT and Standard Case Management for Delivering Integrated Treatment for Co-occurring Disorders. Psychiatric Services 57 (2), p. 185-196

    Laatst aangepast (woensdag 25 april 2012 13:41)

     
    Serviceblok

    Copyright © 2010 Kenniscentrum Phrenos.
    All Rights Reserved.

    Designed by VoordeWind Vormgeving.